بی‌نظمی او لزوماً بی‌توجهی نیست؛ گاهی مهارتی است که هنوز کامل شکل نگرفته.

هر قطعه‌ای که جای درستش نمی‌رود، یک تمرین کوچک برای مغز در حال رشد اوست.

کسی که تا دیروز همبازی‌اش بود، حالا بیشتر وقتش را پشت در بسته‌ی اتاقش می‌گذراند.

آنچه شبیه یک بحران رفتاری به‌نظر می‌رسد، گاهی یک سیستم عصبی اشباع‌شده است.

این پرسش‌ها، کنجکاوی بی‌مورد نیستند؛ نشانه‌ی یک جهش تازه در تفکر او هستند.