او دارد تمام تلاشش را می‌کند تا آرام شود؛ فقط ابزارش هنوز کامل نیست.

جمله‌ی «چرا مثل خواهرت نیستی؟»، تصویری می‌سازد که سال‌ها می‌ماند.

او هر روز، بدون این‌که متوجه باشد، بین بودن خودش و شبیه‌بودن به بقیه، یکی را انتخاب می‌کند.

او با هدفون روی گوشش، دارد یک رابطه‌ی واقعی را با قوانین تازه تجربه می‌کند.

این خجالت تازه، از جایی می‌آید که او هنوز نمی‌داند این تغییرات را چطور در خودش جا بدهد.