بدنی که دارد تغییر می‌کند، تصویری تازه از خود در ذهنش می‌سازد؛ تصویری که به همراهی نیاز دارد.

نگاه کنجکاو یا ترحم‌آمیز هم‌کلاسی‌ها، باری روزمره است که کمتر کسی متوجهش می‌شود.

پیش از اینکه کسی بگوید «او فقط دیرگو است» یا «مشکل جدی دارد»، ارزیابی دقیق باید جای حدس را بگیرد.

سکوت او، به‌معنای نبود مشکل نیست؛ گاهی دقیقاً برعکس آن است.

در خانه پرحرف و بازیگوش است؛ اما در جمع بزرگ فامیل، ناگهان ساکت و کمرو می‌شود.